Rusarminfo Российско-Армянское информационное агентство
Մի շրջան մոտ էր համոզմունքը, որ կովիդը պարտվում է, բայց ոչ՝ պարտվում ենք էլի մենք, պարտվում են անգամ կովիդից փրկվածները, որովհետև այդ չարիքն արդեն մեր ենթագիտակցության մեջ է, որտեղից ոչ թե հեռանում, այլ հակառակը՝ նվաճում է մնացյալը, այն ամենը, ինչը մեր ներսում դեռ անտեր է ու անխնամ: Հիմա հենց դա է տեղի ունենում պատվաստումներին դեմ ու կողմ պատերազմում: Սարսափեցնողն էլ հենց այն է, որ պատերազմող դեմերի մեջ քիչ չեն տիտղոսավոր բժիշկները, որոնք մի ձեռքով պատվաստում են ու քարոզում փրկության ելքեր, մյուսով տարածում հակավակցինացման թեզիսներ՝ մահաբերությունից քաոս, և հակառակը՝ քաոսից մահ երթուղով: Որևէ մեկը կասկածում է, որ եթե չեք ընտրում պատվաստումը, պատվաստանյութն է ընտրում ձեզ, որից հետո էլ կարևոր չէ ժամանակի որ միավորն է թանկ, տարին, թե՝ ամիսը: Դրա համար էլ փորձեք հասկանալ, թե ինչու սկանդինավները մերժեցին մեկուսացումը, իսկ հիմա հնազանդ են վակցինացման հրամանին և երջանիկ երկրի նշաձողն են ուզում, մենք ընտրեցինք մեկուսացումը, հետո մենակ մնացինք պատերազմի դաշտում, ճիշտ այնպես, ինչպես հիմա անպաշտպան ենք վակցինացման պատերազմում, հետն էլ չգիտենք, թե ում պատերազմն է սա՝ շվեդական պրագմատիզմի, թե հայկական մոլորության…
Նվեր Մնացականյան
