Rusarminfo Российско-Армянское информационное агентство
На европейском саммите в Ереване не хватало Лукашенко, причем, было бы правильно — в сопровождении Тихановской. Его наглость в час нашего бедствия будет помниться еще долго, и это вовсе не связано с тем, состоит Армения в ОДКБ или нет. Если хотите, именно членство в ОДКБ сегодня защищает Армению от очередной подлости Беларуси.
Сам Лукашенко не понимает, что противопоставление Евросоюза Евразийскому союзу — ложно. На примере той же Беларуси ясно: чтобы страна процветала, она должна быть открытой, без того имперства, на котором удерживает свой 32-летний трон диктатор Лукашенко.
Ничего сверхъестественного не произошло: официальные лица из почти четырех десятков стран приехали в Армению, увидели её в реалиях открытости и вернулись к своим делам. Так поступили и госпожа Мелони из Италии, и глава Еврокомиссии фон дер Ляйен, отправившись из Еревана прямиком в Баку.
Ранее в Баку, который так обожает Лукашенко, побывал Зеленский, но этого не замечает ни заискивающий перед всеми «Батька», ни главный идеолог российской пропаганды Дугин, открыто признавший потерю Арцаха. Зато присутствие [Зеленского] в Ереване, как вы видели, вызвало настоящую истерику на «Олимпе» антиармянских пропагандистов.
Вывод один: против Баку никогда не смели так скрежетать зубами, как это делают против Армении. Так что Лукашенко — лишь лакмусовая бумажка этого фарисейства. Но мы никогда не скажем, что белорусскому народу «некуда деваться». И кто знает, быть может, именно в армянских гарантиях возникнет нужда в час ухода последнего диктатора Беларуси…
Нвер Мнацаканян
Երևանի եվրոպական հավաքին պակասում էր Լուկաշենկոն, ընդ որում ճիշտ կլիներ Տիխանովսկայայի ուղեկցությամբ, որովհետև նրա լպիրշությունը մեր աղետի ժամին դեռ երկար է հիշվելու, և դա բնավ կապ չունի Հայաստանը ՀԱՊԿ-ում է, թե ՀԱՊԿ-ից դուրս։ Եթե կուզեք, հենց ՀԱՊԿ-ում լինելն է այսօր Հայաստանին պաշտպանում Բելառուսի հաջորդ նենգությունից։ Գիտեք ինքը՝ Լուկաշենկոն չգիտի, որ Եվրամիություն-Եվրասիական միություն հակադրումը կեղծ է, որովհետև հենց Բելառուսի օրինակով երկիր ապրեցնելու համար պետք է բաց երկիր լինել՝ առանց այն կայսերապաշտության, որով պահում է իր 32-ամյա գահը բռնապետ Լուկաշենկոն։ Մեծ բան չի եղել․մոտ չորս տասնյակ երկրի պաշտոնյաներ են եկել Հայաստան, տեսել Հայաստանը հենց բաց ապրելու իրականության մեջ, վերադարձել իրենց երկրների հոգս ու գործին, ինչպես դա արեցին Իտալիայի տիկին Մելոնին ու Եվրոպական հանձնաժողովի Ֆոն Դեր Լայենը՝ Երևանից մեկնելով ուղիղ Բաքու։ Մինչ այդ, Լուկաշենկոյի պաշտամունքի Բաքվում էր Զելենսկին, բայց դա չի տեսնում ոչ ամենքին քծնող Բատկան, ոչ էլ Արցախի կորուստը բացահայտած ռուսական քարոզչամեքենայի գլխավոր իդիոլոգ Դուգինը։ Իսկ Երևանում լինելը տեսաք ինչ հիստերիա հարուցեց հակահայ քարոզիչների օլիմպոսում։ Հետևությունը մեկն է․Բաքվի դեմ երբեք էլ չեն համարձակվել ատամ կրճտացնել, ինչպես դա արվում է Հայաստանի դեմ։ Այնպես որ, Լուկաշենկոն այդ փարիսեցիության ընդամենը լակմուսի թուղթն է, բայց մենք երբեք չենք ասի՝ բելառուս ժողովուրդը փախչելու տեղ չունի․ և ով գիտի, մի գուցե հենց հայկական երաշխիքի կարիքն է լինելու Բելառուսի վերջին բռնապետի հրաժեշտի ժամին․․․
Նվեր Մնացականյան
