Почему Москве можно то, что нельзя Еревану — яд пропаганды Видео

Здравствуйте! Кто бы мог представить, что настанет день, когда Лукашенко признает свою вину перед Зеленским за свое циничное поведение. К слову, следующего акта покаяния ждут в Армении, где не забыли восхищение «Лукаша» Алиевым в те дни, когда разрушался Арцах. Но отвратительно не только это. С тех пор как Зеленский принял участие в европейском саммите в Ереване, российская пропаганда по сей день источает яд в адрес Армении.
А что же теперь? Вы не видите, как Лукашенко буквально «прыгает с поезда» со своим жалким оправданием о невступлении в войну против Украины? Почему же унижение «верной» Беларуси не вызывает ни капли яда у пропагандистов? И раз уж Кремль сам приглашает Зеленского в Москву на переговоры, то что теперь кажется более из ряда вон выходящим: встреча Зеленского в Ереване или в Москве?
Тот, кто ежедневно поливает президента Украины грязью, может пригласить его в Москву, потому что российский интерес превыше всего. А Ереван, по их логике, должен был отказать Зеленскому в угоду российским амбициям — лишь бы не говорили, что «враг позволяет себе заявления в доме союзника». Именно поэтому глава Россельхознадзора лжет, утверждая, будто массовый запрет на импорт армянских продуктов не политизирован. Если бы это давление не было политическим, в Париже сейчас не пили бы «Джермук», наши абрикосы не доезжали бы до Украины, а армянская спаржа — до Сингапура… Удачи!

Нвер Мнацаканян

Ով կպատկերացներ, որ կգա օրը, երբ Լուկաշենկոն կխոստովանի մեղքը Զելենսկու առջև իր ցինիկ պահվածքի համար։ Ի դեպ, ծնկի գալու հաջորդ դրվագին սպասում են Հայաստանում, որտեղ չեն մոռացել Լուկաշի հիացմունքը Ալիևին՝ երբ Արցախն էր կործանվում։ Բայց նողկալին միայն դա չէ։ Երբ Զելենսկին Երևանում մասնակցեց եվրոպական հավաքին, ռուսական պրոպագանդան մինչև հիմա թույն է արտադրում Հայաստանի հանդեպ։ Բա հիմա, Լուկաշի գնացքից թռնելը Ուկրաինայի դեմ պատերազմին չմիանալու այդ խղճուկ մեղայականով չեք տեսնում․բա հավատարիմ Բելառուսի նվաստացումը թույնի մի կաթիլ էլ չի առաջացնում։ Իսկ որ Զելենսկուն Կրեմլը հրավիրում է Մոսկվա՝ բանակցելու․ հիմա որն է արտառոց, Զելենսկուն Երևանում դիմավորելը, թե՝ Մոսկվայում։ Ուկրաինայի նախագահին ամենօրյա ռեժիմով հայհոյողը կարող է նրան Մոսկվա հրավիրել, որովհետև ռուսական շահը վեր է ամեն ինչից, իսկ Երևանը պետք է մերժեր Զելենսկուն հանուն ռուսական ամբիցիայի, որ չասեին՝ մեր թշնամին մեր դաշնակցի տանը իրեն հայտարարություն է թույլ տալիս։ Ռոսսելխոզնադզորի ղեկավարը դրա համար է ստում, թե Հայաստանից սննդամթերքի ներմուծման մասսայական արգելքը քաղաքական չէ։ Եթե այդ ճնշումը քաղաքական չլիներ, Փարիզում հիմա Ջերմուկ չէին խմի, մեր ծիրանն էլ չէր հասնի Ուկրաինա, իսկ հայկական ծնեբեկը՝ Սինգապուր․․․

Նվեր Մնացականյան

Подробнее в видео