Rusarminfo Российско-Армянское информационное агентство
Здравствуйте! Армения предложила Ирану гуманитарную помощь: вряд ли нашлось бы другое средство, столь же убедительно подтверждающее наш нейтралитет в этом глобальном конфликте. Сейчас Ирану не помогает даже верный союзник, имеющий договорные обязательства по оказанию помощи. Иран одинок в этой войне, как и мы в армяно-азербайджанской, когда в отношении Армении не сработало ни одно стратегическое обязательство. Тот же Иран в час нашего одиночества остался нашим гуманитарным соседом, как и мы сейчас по отношению к Ирану, плюс наше легитимное решение не действовать против Ирана, в отличие от нахичеванского фарисейства Баку. Страна, проходящая через это испытание, по крайней мере обязана знать цену возложения надежд на других. Мы этого сделать не смогли, но сейчас Иран поднимает эту цену, поскольку не видно иного выхода избежать хаоса, кроме как повысить цену войны и пойти ва-банк вплоть до ядерной черты. Сейчас Иран одинок, но при крушении он не будет один: он утащит за собой под обломки всех, кто попадется под руку. Именно в этом следует искать причину растерянности нефтегазовых стран Персидского залива, и если к этому добавится турецко-азербайджанский взрыв уже прямо у нас под носом, война станет не только неуправляемой, но и многовекторной. Очередь дойдет до нефте- и газопроводов, и Баку-Джейхан находится в этом списке: иранский ва-банк обострит и коммуникационную уязвимость Армении, будь то с севера на юг или с востока на запад. Так что загнанный в угол Тегеран ударит по всему, что приведет к энергетическому коллапсу. Еревану в этом коллапсе делать нечего, и если понадобится — этого нужно избежать любой ценой, потому что всегда помните: на тонущем корабле находится вторая страна в мире по запасам газа…Удачи!
Нвер Мнацаканян
Հայաստանն Իրանին հումանիտար օգնության առաջարկ է արել․ այս գլոբալ կոնֆլիկտում մեր չեզոքությունը հաստատող ուրիշ միջոց դժվար թե գտնվեր։ Իրանին հիմա չի օգնում անգամ օգնելու պայմանագրային պարտավորություն ունեցող երդվյալ դաշնակիցը։ Իրանը մենակ է այս պատերազմում, ինչպես մենք հայ-ադրբեջանականում, երբ չաշխատեց Հայաստանի նկատմամբ և ոչ մի ռազմավարական պարտավորություն․ նույն Իրանը մեր մենակ ժամին մնաց մեր հումանիտար հարևանը, ինչպես մենք հիմա Իրանի հանդեպ, գումարած Իրանի դեմ չգործելու մեր լեգիտիմ որոշումը, ի տարբերություն Բաքվի նախիջևանյան փարիսեցիության։ Այս փորձությունն ապրող երկիրը գոնե պարտավոր է իմանալ հույսն ուրիշի վրա դնելու գինը։ Մենք դա չկարողացանք անել, բայց Իրանը հիմա այդ գինն է բարձրացնում, որովհետև քաոսից խուսափելու ուրիշ ելք չի երևում, քան պատերազմի գինը մեծացնելը ընդհուպ վա բանկ գնալու միջուկային սահման։ Իրանը մենակ է հիմա, բայց փլուզվելիս մենակ չի լինի, փլատակներ կտանի ով ձեռքն ընկավ։ Պարսից ծոցի նավթա-գազային երկրների շփոթմունքն այդտեղ փնտրեք, որին եթե միանում է թուրք-ադրբեջանական պայթյունն արդեն մեր քթի տակ, պատերազմը կդառնա ոչ միայն անկառավարելի, այլև բազմավեկտոր․ հերթը կհասնի նավթատար-գազատարներին, Բաքու-Ջեյհանն այդ ցուցակում է․ իրանական վա բանկը կսրի նաև Հայաստանի կոմունիկացիոն զգայնությունը, լինի հյուսիսից հարավ, թե՝ արևելքից արևմուտք։ Այնպես որ, անկյուն քշված Թեհրանը կխփի այն ամենը, ինչը կտանի էներգետիկ կոլապսի։ Երևանն այդ կոլապսում անելիք չունի, եթե պետք է՝ ամեն գնով, որովհետև միշտ հիշեք՝ գազի պաշարով աշխարհում երկրորդ երկիրն է խորտակվող նավում․․․
Նվեր Մնացականյան
