Rusarminfo Российско-Армянское информационное агентство
Здравствуйте! Следует признать, что лучшим алгоритмом под конец 2025 года стала победа Левона Ароняна, показывающая, как сотворить победу из поражений прошлого. В армянской действительности этот алгоритм можно перевести так — как не оставить выбор Армении в фиктивных коридорах — между ЕАЭС и Европейским союзом, Россией или Турцией. В финале Левон победил 16-го чемпиона мира Магнуса Карлсена, чтобы спросить нас: не похожа ли подготовка к победе в шахматах на подготовку к миру после проигранной войны? И Левон говорит нам — в обоих случаях точка опоры одна и та же: сложная, сдержанная, целенаправленная домашняя работа. Даже когда начнут функционировать все старые и новые кавказские железные дороги, когда азербайджанский бензин в Армении уже будет измеряться не в категории «бензин врага», а в простом бизнес-целеполагании, а поставки российского зерна в Армению по железной дороге Азербайджана не будут рассматриваться в качестве борьбы против железной дороги Гюмри-Карс, соединяющей с Европой. Даже при наличии этих, казалось бы, идеальных решений у технологических и ядерных преимуществ Армении есть один постоянный адрес – армянская армия, которую, если хотите, именно ежедневный мир будет держать в трезвости, напоминая об угрозе войны. Никто не знает, где и когда готовит новые безобразия право силы, совершающее разрушительные набеги в современном мире. Посмотрите, как украинский конфликт выстраивает безопасность в Европе. Разве цель Армении не та же самая? Тогда не стыдитесь признать, что волевой подъем Левона является ярким примером для достижения нашей цели в стоящем в очереди за миром 2026 году… Удачи!
Нвер Мнацаканян
Պետք է ընդունել, որ հենց Լևոն Արոնյանի հաղթանակը դարձավ 2025-ի տարեվերջի լավագույն ալգորիթմը՝ ինչպես կերտել հաղթանակ պարտության անցյալից, որը հայկական իրականությունում կարելի է թարգմանել՝ ինչպես չթողնել Հայաստանի ընտրությունը ԵԱՏՄ, թե՝ Եվրամիություն, Ռուսաստան, թե՝ Թուրքիա կեղծ միջանցքներում։ Եզրափակիչում Լևոնը հաղթեց աշխարհի 16-րդ չեմպիոն Մագնուս Կառլսենին, որ մեզ հարցնի․ շախմատում հաղթանակի պատրաստվելը նման չէ՞ կորուսյալ պատերազմից խաղաղության պատրաստվելուն։ Լևոնն ասում է, երկու դեպքում էլ հենման կետը նույնն է՝ բարդ, զուսպ, կամային աշխատանք տանը, անգամ այն ժամանակ, երբ կսկսեն գործել կովկասյան բոլոր հին ու նոր երկաթուղիները, երբ ադրբեջանական բենզինը Հայաստանում այլևս կչափվի ոչ թե թշնամու, այլ բիզնեսի պարզ նպատակով, իսկ ռուսական ցորենն ադրբեջանական երկաթուղով Հայաստան հասցնելը չի համարվի պայքար Եվրոպային կապող Գյումրի-Կարս երկաթուղու դեմ։ Անգամ իդեալական համարող այդ լուծումներով հանդերձ, Հայաստանի տեխնոլոգիական ու ատոմային առավելությունների մշտական հասցեն մնալու է հայկական բանակը, որին, եթե կուզեք, հենց ամենօրյա խաղաղությունն է զգոնացնելու պատերազմի վտանգից, որովհետև չգիտես, աշխարհում այսօր ասպատակող ուժի իրավունքը որտեղ և երբ ինչ նոր այլանդակություններ է պատրաստում։ Տեսեք ինչպես է ուկրաինական պատերազմը կառուցում եվրոպական անվտանգությունը։ Ինչ է, Հայաստանի նպատակը նույնը չէ՞։ Դե ուրեմն, մի ամաչեք խոստովանել, որ Լևոնի կամային թռիչքը հենց մեր նպատակին գնալու փայլուն օրինակ է խաղաղության հերթում կանգնած 2026-ի համար․․․
Նվեր Մնացականյան
