Rusarminfo Российско-Армянское информационное агентство
Здравствуйте! На параде в Баку на уровне первых лиц были представлены только прямые спонсоры войны против Арцаха – Турция и Пакистан. Исключением стал Израиль, приславший своего посла. Остальные либо отказались, либо ограничились формальным и второстепенным участием. Это и есть тот самый международный балласт, висящий на шее Баку в армяно-азербайджанском конфликте. Кстати, на уровне посла участвовала и Россия, миротворцев которой Азербайджан попросил на выход из Арцаха за год до обговоренного по соглашению от 9 ноября срока. В тот же день по другую сторону границы, в Армении, более символичным стало участие российского посла и военных в церемонии памяти российских летчиков на месте сбитого Баку вертолета. И это далеко не полная картина завершившейся войны. Накануне парада министр иностранных дел Азербайджана напоминает, что российские военные в Арцахе были предупреждены о готовящемся нападении, им было рекомендовано не приближаться к театру военных действий. Миротворцы так и сделали, хотя и это не спасло российских офицеров от прямого выстрела. Вероломное убийство миротворцев позже будет представлено как часть героической цели по защите народа Арцаха. Однако расстрел российских офицеров был включен в тот же самый приказ, с помощью которого была осуществлена этническая чистка в Арцахе, и под высокой дозой паники был произведен смертоносный взрыв склада с бензином. Спустя пять лет после появления этого эпилога, написанного по злонамеренному сценарию, остается только спросить — чего еще не хватает для того, чтобы нам получить поход Красной армии в Зангезурские горы? Если одного требования коридора недостаточно, добавьте новый пункт в черную бумагу от 9 ноября: «Армения напала на Азербайджан 27 сентября 2020 года». А заодно увидите армянскую люстрацию во всей красе… Удачи!
Нвер Мнацаканян
Բաքվի շքերթին առաջին դեմքով ներկա էին միայն Արցախի դեմ պատերազմի ուղիղ հովանավորները՝ Թուրքիան և Պակիստանը, բացառություն էր Իսրայելը, որն իր դեսպանին էր ուղարկել։ Մնացյալը կամ մերժել են, կամ բավարարվել ձևական ու երրորդական մասնակցությամբ։ Այ հենց սա է հայ-ադրբեջանական կոնֆլիկտի Բաքվի օձիքից կախված միջազգային բալաստը։ Ի դեպ, դեսպանի մակարդակով է մասնակցել նաև Ռուսաստանը, որի խաղաղապահներին Ադրբեջանը դուրս հրավիրեց Արցախից նոյեմբերի իննի պայմանագրային ժամկետից մեկ տարի շուտ։ Ավելի խորհրդանշական էր նույն օրը, սահմանի մյուս կողմում, Հայաստանում Ռուսաստանի դեսպանի ու ռուս զինվորականների մասնակցությունը Բաքվի խոցած ուղղաթիռի վայրում ռուս օդաչուների հիշատակի արարողությանը։ Եվ սա դեռ ամբողջ խորապատկերը չէ ավարտված պատերազմի։ Շքերթի նախօրեին Ադրբեջանի արտգործնախարարը հիշեցնում է, որ Արցախի ռուս զինվորականները զգուշացվել են սպասվող հարձակման մասին, խորհուրդ տվել հեռու մնալ ռազմական գործողությունների թատերաբեմից, ինչն էլ արել են խաղաղապահները, թեև դա էլ չփրկեց ռուս սպաներին դիմահար կրակոցից։ Խաղաղապահներին նենգաբար սպանելը հետո կներկայացվի արցախցիներին պաշտպանելու հերոսական նպատակի մեջ, մինչդեռ ռուս սպաների գնդակահարությունը ներառված էր այն նույն հրամանում, որով իրականացվեց Արցախի էթնիկ զտումն ու բենզինի մահաբեր պայթյունը՝ խուճապի բարձր դոզայով։ Մնում է հարցնել հինգ տարի անց, այս նենգադավ սցենարով վերջաբանը ստանալուց հետո․ էլ ինչ է պակասում կարմիր բանակի արշավ Զանգեզուրի լեռներում ստանալու համար։ Եթե միջանցք ուզելը քիչ է, նոր կետ ավելացրեք նոյեմբերի իննի սև թղթում, որ 2020 թվականի սեպտեմբերի 27-ին Հայաստանն է հարձակվել Ադրբեջանի վրա, համ էլ կտեսնեք հայկական լյուստրացիան իր ամբողջ պերճանքով․․․
Նվեր Մնացականյան
