Rusarminfo Российско-Армянское информационное агентство
Здравствуйте! Начнем с того, что Арцаха уже нет, но требование относительно дороги через Армению остается. Какими бы осторожными ни были формулировки определения проезда через Сюник, помните, что Лачинский коридор контролировали российские миротворцы. Азербайджанская экспансия решила именно вопрос аутсорсинга. Поэтому забудьте о переговорах без посредника. Возможно, это выражение звучит красиво и в данном случае исходит из интересов переговорщиков в равной степени. Вероятно, в навязанной бывшим посредником одежде уже тесно обоим. Так что посредник есть, и не быть его не может. Иначе тема аутсорсинга суверенной функции Армении, о которой, кстати, в армяно-азербайджанском мирном договоре ничего нет, не была бы вброшена в переговорную повестку. К тому же Алиеву не позволят играть без посредника, потому что победа Баку 2020 года числится именно на балансе посредника. А для Армении без посредника — опасно, тем более что прежний покинул эту позицию. И еще, перезапуск дорог нужен Армении, а не Азербайджану. Но уступок требуют от Армении, а не от Азербайджана, нефтегазовых и железнодорожных коммуникаций которого с Турцией, Ираном, Грузией и Россией хватит на несколько Азербайджанов. А значит, кто и зачем стремится к открытию новой коммуникации через территорию Армении, да еще и без принципа взаимности? А какова встречная цена проезда через Сюник? Скобки открываются здесь, а значит здесь находится и посредник. Иначе зачем тому, кто пользуется бесперебойным сообщением Баку-Джейхан, Карс-Тбилиси-Баку, мечтать о проезде через Сюник, к тому же обслуживающем только его. Так что, пускай посредник и скажет, как это все бы называлось в основном законе его страны… Удачи!
Нвер Мнацаканян
Սկսենք նրանից, որ Արցախը չկա, բայց Հայաստանով ճանապարհի պահանջը մնում է․ ինչքան էլ զգուշավոր ձևակերպվի Սյունիքով անցումը՝ հիշեք, Լաչինը վերահսկում էին ռուս խաղաղապահները, ադրբեջանական էքսպանսիան լուծեց հենց արտապատվիրակվածի հարցը։ Դրա համար էլ, առանց միջնորդ բանակցությունը մոռացեք, մի գուցե այն գեղեցիկ արտահայտություն է, և տվյալ դեպքում բխում է բանակցողների շահերից հավասարապես, երևի նախկին միջնորդի պարտադրած հագուստը երկուսին էլ արդեն նեղում է։ Այնպես որ, միջնորդ կա ու չի կարող չլինել, հակառակ դեպքում Հայաստանի ինքնիշխան գործառույթի արտապատվիրակումը չէր նետվի բանակցային հարթակ, որի մասին, ի դեպ, հայ-ադրբեջանական խաղաղության պայմանագրում ոչինչ չկա։ Բացի այդ․ Ալիևին չեն թողնի խաղալ առանց միջնորդի, որովհետև Բաքվի 2020-ի հաղթանակը հենց միջնորդի բալանսին է նստած, իսկ Հայաստանի համար առանց միջնորդի է վտանգավոր, մանավանդ որ նախկինը լքել է այդ դիրքը։ Եվ հետո․ ճանապարհների վերագործարկման կարիք ունի Հայաստանը, ոչ թե՝ Ադրբեջանը, բայց զիջումը պահանջվում է Հայաստանից, այլ ոչ թե՝ Ադրբեջանից, որի նավթագազային ու երկաթուղային կոմունիկացիաները Թուրքիայի, Իրանի, Վրաստանի, Ռուսաստանի հետ կբավարարեն մի քանի Ադրբեջանի։ Ուրեմն ով և ինչու ձգտում նոր կոմունիկացիայի Հայաստանի տարածքով, այն էլ առանց փոխադարձության․ բա որն է Սյունիքով անցման հակագինը։ Փակագիծն այտեղ է, ուրեմն և այստեղ է միջնորդը, թե չէ Բաքու-Ջեհյան, Կարս-Թբիլիսի-Բաքու անխափան կոմունիկացիայից օգտվողը երազում է Սյունիքով անցում, այն էլ միայն իրեն սպասարկող։ Ուրեմն թող միջնորդն էլ ասի, ինչպես դա կկոչվեր իր երկրի մայր օրենքում․․․
Նվեր Մնացականյան
