Нужна подпись Армении — Алиев откроет дверь новой агрессии Видео

Здравствуйте! Начнем с того, что у Армении более древняя и глубокая история отношений со странами Минской группы, чем у Азербайджана. Да, столетний Азербайджан никогда не станет для Франции альтернативой тысячелетней Армении. Одного этого достаточно, чтобы Армения не участвовала в процессе отчуждения Парижа. Роспуск Минской группы нужен только Азербайджану – для того, чтобы переварить этническую чистку в Арцахе. Подпись Армении под этой распиской неэтична, даже если у нее есть дипломатическая гарантия и обоснование. Возможно, вы забыли, каким алиби в руках Москвы стало признание территориальной целостности Азербайджана. Вину за потерю Арцаха, который был сдан ими, до сих пор списывают на Армению. Примерно то же самое будет и в этом случае. И когда наступит момент поиска внешней площадки, а это однажды произойдет, не сомневайтесь, нам будут тыкать в глаза участием Армении в роспуске Минской группы. И не важно, какая из стран-членов воспользуется подписью Армении под требованием роспуска на этот раз. Вы знаете, что Алиев роспуском Минской группы закрывает страницу Арцаха, чтобы открыть страницу Армении, но в то же время верите, что так называемый мирный договор с Азербайджаном и роспуск Минской группы равнозначны. А если выяснится, что мирный договор был нужен Алиеву только для одной цели – закрыть дверь Минской группы, чтобы открылась дверь агрессии против Армении? Да и потом, знают ли члены Минской группы, что вопрос их существования решает Баку? Если знают, пускай тогда именно Баку составит заявление о расторжении их брака… Удачи!

Нвер Мнацаканян

Սկսենք նրանից, որ Մինսկի խմբի անդամ երկրների հետ Հայաստանն ունի ավելի հին ու խորքային պատմություն, քան Ադրբեջանը։ Այո, մեկդարյա Ադրբեջանը Ֆրանսիայում երբեք չի լինի հազարամյա Հայաստանի այլընտրանքը։ Միայն դա բավարար է, որ Հայաստանը չմասնակցի Փարիզին օտարելու գործողությանը։ Մինսկի խմբի լուծարումը պետք է միայն Ադրբեջանին՝ Արցախի էթնիկ զտումը մարսելու համար։ Այդ բարաթի տակ Հայաստանի ստորագրությունը բարոյական չէ, եթե անգամ ունի դիվանագիտական երաշխիք ու հիմնավորում։ Երևէ մոռացել եք, թե Ադրբեջանի տարածքային ամբողջականությունը ճանաչելը ինչ ալիբի դարձավ Մոսկվայի ձեռքին․ մինչև հիմա իրենց հանձնած Արցախի կորուստը Հայաստանի վզին են փաթաթում։ Գրեթե նույնն է լինելու այս դեպքում։ Եվ եթե գա արտաքին որևէ հարթակ գտնելու պահը, իսկ դա մի օր լինելու է, չկասկածեք, Մինսկի խմբի լուծարմանը Հայաստանի մասնակցությունը մեր աչքն են մտցնելու, ու էական չէ, այս անգամ խմբի որ անդամը կօգտվի լուծարման պահանջի հայկական ստորագրությունից։ Համ գիտեք, որ Ալիևը Մինսկի խմբի լուծարմամբ փակում է Արցախի էջը, որ բացի Հայաստանինը, համ էլ հավատում, որ Ադրբեջանի հետ խաղաղության կոչվող պայմանագիրն ու Մինսկի խմբի լուծարումը համարժեք են։ Բա որ պարզվի, խաղաղության պայմանագիրն Ալիևին պետք էր միայն մի նպատակով՝ փակել Մինսկի խմբի դուռը, որ բացվի Հայաստանի դեմ ագրեսիայի դուռը։ Եվ հետո․ Մինսկի խմբի անդամները գիտեն, որ իրենց լինել-չլինելը որոշում է Բաքուն։ Եթե գիտեն, թող Բաքուն էլ պատվիրի նրանց ապուհարզանի դիմումը․․․