Rusarminfo Российско-Армянское информационное агентство
Здравствуйте! «Россия не хочет превращения этого региона в гигантский Карабах». Такое признание советника президента Российской Федерации омрачило настроение Баку. Захарова подчистила, но осадок остается, и остается он на окне Овертона. Москва надеется, что Азербайджан тоже признает Крым и новые регионы России. Конечно признает, еще как признает. Признание оккупации Арцаха требует именно эту компенсацию, о чем и напоминают из Москвы. Но перед этим хорошо было бы вспомнить и другое российское признание — «продажа оружия Баку – это бизнес, не более того». Оно закончилось исходом армян из Арцаха в самый разгар украинского кризиса. И поэтому, чтобы не получить новый Карабах, нужно было сохранить старый и не превращать его в дамоклов меч в конфликтах вокруг права на самоопределение. Подождите и вы увидите, сколько еще дверей обстучит эта беда. Вы думаете, в Баку судят похищенных армян? Цель этого судебного процесса — осуждение права Арцаха на существование. А это существование защищали три гиганта этого миропорядка, и на самом деле судят их. Так что, избавление от Минской группы — это не обыкновенный расчет. Разве неясно, что сильные не нуждаются в международном праве, более того, если нужно — плюют на это право. Не об этом ли свидетельствует пролитая из-за Палестины кровь? В международном праве нуждается слабый, чтобы защититься от силы. И поэтому, где бы вы ни определялись, на Украине или на Ближнем Востоке, нужно будет сначала решить — что будете делать с обломком международного права Арцаха… Удачи!
Нвер Мнацаканян
Ռուսաստանը չի ուզում հսկա Ղարաբաղ այս տարածաշրջանում․ Ռուսաստանի դաշնության նախագահի խորհրդականի այս խոստովանությունը պղտորել է Բաքվի տրամադրությունը։ Զախարովան մաքրաջրեց, բայց նստվածքը մնում է, և մնում է օվերտոնի պատուհանին։ Մոսկվան հուսով է, որ Ադրբեջանն էլ կճանաչի Ղրիմն ու Ռուսաստանի նոր շրջանները։ Կճանաչի, բա ինչ կանի․ Արցախի բռնազավթումը ճանաչելը հենց այդ փոխհատուցումն է պահանջում, որի մասին էլ հիշեցնում են Մոսկվայից։ Բայց մինչ այդ, լավ կլիներ հիշել․- Բաքվին զինելը բիզնես է, ուրիշ ոչինչ, ռուսական մեկ այլ խոստովանությունը, որն ավարտվեց Արցախի հայաթափմամբ ուկրաինական ճգնաժամի ամենաթեժ պահին։ Դրա համար էլ, նոր Ղարաբաղ չստանալու համար, պետք էր պահել հինը, ու չդարձնել այն դամոկլյան սուր ինքնորոշման կոնֆլիկտներում։ Սպասեք, կտեսնեք՝ այդ ուղտը դեռ քանի դուռ է չոքելու։ Բաքվի դատավարությունը գիտեք առևանգված հայերի մասին է․ այդ դատավարությունն Արցախի գոյության իրավունքի դատապարտման մասին է; Իսկ այդ գոյությունը պաշտպանել են այս աշխարհակարգի երեք հսկաները․ իրականում նրանց են դատում։ Այնպես որ, Մինսկի խմբից ազատվելը սովորական հաշվարկ չէ։ Ինչ է, պարզ չէ, որ ուժեղները միջազգային իրավունքի կարիք չունեն․ ավելին, եթե պետք է՝ թքում են այդ իրավունքի վրա․ Պաղեստինի շուրջ արյունը բա ինչի մասին է․ միջազգային իրավունքի կարիք ունի թույլը, ուժից պաշտպանվելու համար։ Դրա համար էլ, որտեղ էլ կողմնորոշվեք, Ուկրաինայում, թե՝ Մերձավոր Արևելքում, հարկ կլինի նախ որոշել, Արցախի միջազգային իրավունքի փլատակը ինչ եք անելու․․․
Նվեր Մնացականյան
