Rusarminfo Российско-Армянское информационное агентство
Здравствуйте! Если бывшие руководители Армении лично не имеют замечаний относительно публикации перечня и содержания переговорных документов по Арцаху, значит они согласны и с тем, чтобы игру вел нынешний руководитель — с собственными ожиданиями пропагандистского эффекта. Хотя эти покойные документы уже ничего не меняют в судьбе Арцаха, ради которого Армению заставили принять господство Таможенного союза. Армения сейчас находится в рамках территории этого господства, а Арцах — азербайджанской территории. И никто не объяснит — а за что мы заплатили эту цену? Сегодняшний реквием не реабилитирует эту цену, как и не реабилитирует он имидж ни одного из армянских лидеров, которые вели переговоры по этим документам или отклоняли их. Оставьте это следующему политическому поколению. А теперь подумайте о том, как с честью сохранить политическую и правовую историю Арцаха внутри страны, если вы не забыли о том, что снаружи — нанятые Алиевым академики, навострив уши ждут, что им подарит армянская политическая кухня для того, чтобы проглотить деарменизацию Арцаха. Внутриполитический дискурс в Армении просто обязан соблюдать эту границу. Какими бы ни были результаты выборов 2026 года, спасти кого-либо в потерянной истории Арцаха сейчас невозможно, поскольку противостояние бывшие-нынешние за счет мертвых бумаг переговорной истории Арцаха не может стать ключом к выбору нового руководителя Армении. Этот ключ лежит в избирательной урне. Так что, дискутируйте о чем хотите, но держитесь подальше от избирательной урны. Сейчас она — единственная международная опора Армении… Удачи!
Нвер Мнацаканян
Եթե Հայաստանի նախկին ղեկավարներն անձամբ չեն առարկում Արցախի բանակցային փաստաթղթերի հրապարակման ցանկին ու բովանդակությանը, ուրեմն համաձայն են, որ խաղը վարի գործող ղեկավարը՝ քարոզչական էֆեկտի սեփական սպասելիքով, չնայած այդ հանգուցյալ փաստաթղթերն այլևս ոչինչ չեն փոխում Արցախի ճակատագրում, հանուն որի Հայաստանին ստիպեցին ընդունել մաքսային միության տիրապետությունը։ Հայաստանը հիմա այդ տիրապետության տարածքում է, Արցախն՝ Ադրբեջանի, և ոչ ոք չի բացատրում՝ բա ինչու վճարեցինք այդ գինը։ Այսօրվա հետօղորմյան այդ գինը չի վերականգնի, ինչպես նաև չի վերականգնի այդ փաստաթղթերը բանակցած կամ մերժած Հայաստանի որևէ ղեկավարի իմիջը․ դա թողեք հաջորդ քաղաքական սերնդին։ Հիմա մտածեք Արցախի քաղաքական, իրավական պատմությունը ներսում պատվով պահելու մասին, եթե չեք մոռացել, որ դրսում Ալիևի վարձու ակադեմիկներն են ականջները սրած սպասում, թե ինչ կնվիրեն իրենց հայկական քաղաքական խոհանոցից Արցախի հայաթափումը մարսելու համար։ Հայաստանի ներքաղաքական բանավեճն ուղղակի դատապարտված է այդ սահմանը պահպանելուն։ Արցախի կորուսյալ պատմությունում հիմա որևէ մեկին փրկել հնարավոր չէ, 2026 թվականի ընտրություններն ինչ արդյունք էլ ունենան, որովհետև նախկին-ներկա առճակատումն Արցախի բանակցային պատմության մեռյալ թղթերի հաշվին Հայաստանի նոր ղեկավարի ընտրության բանալի չեն կարող լինել․ բանալին քվեատուփում է։ Այնպես որ, բանավիճեք ինչից ուզում եք, բայց հեռու մնացեք քվեատուփից․ դա է հիմա Հայաստանի միջազգային միակ հենարանը․․․
Նվեր Մնացականյան
