Армянские проблемы можно решить с помощью того, в чем Баку проигрывает Видео

Здравствуйте! Было бы настоящим мастер-классом демократии, если бы управление общественным протестом этих дней взял на себя парламент. Высокий мандат парламентского правления подсказывает именно это, потому что виновников возможного разочарования и политической апатии вы потом обязательно будете искать везде, кроме парламента. Более того, не сформулировать политическую цель этого восстания в парламенте означает, мягко говоря, слабость, а если точнее, политическую импотенцию. Перепалки с враждебностью и проклятиями, которые звучат между властью и оппозицией в ходе каждых четырехдневных заседаний парламента, не спасают ни одного из обладателей мандата. Или вы думаете, гражданин не знает, что он живет в парламентской стране и выбрал депутата, которому платит должным образом, именно для того, чтобы выражать свое несогласие с политикой властей? Насколько это честно, когда вы наверху не делаете ни одного шага, ожидая, что принесет вам с улицы тот, кто оказался в пасти политтехнологий? Во-первых, что бы не пришло с улицы, окажется на чаше весов выбора, так как это наш ценностный бренд, единственный, которому Баку сегодня проигрывает. Или вы это тоже хотите растратить? Так зачем же притворяться? Разве парламентская оппозиция не знает, что ее депутаты не только дополняют, но и оправдывают правительство, которому они хотят лишь противопоставить страдания гражданина… Удачи!

Нвер Мнацаканян

Ժողովրդավարության իսկական մաստեր կլաս կլիներ, եթե այս օրերի հանրային ընդվզման կառավարումը ստանձներ խորհրդարանը․ խորհրդարանական կառավարման բարձր մանդատը հենց դա է հուշում, որովհետև հավանական հիասթափության ու քաղաքական ապատիայի մեղավորներին հետո հաստատ փնտրելու եք ամենուր, բացի խորհրդարանից։ Ավելին, խորհրդարանում այդ ընդվզման քաղաքական նպատակը չձևակերպելը, մեղմ ասած, թուլություն է, իսկ ավելի դիպուկ՝ քաղաքական իմպոտենտություն։ Քառօրյայից քառօրյա իշխանություն-ընդդիմություն թշնամանքի ու նզովքի լեզվակռիվը չի փրկում մանդատ կրող ոչ մեկին։ Թե կարծում եք, քաղաքացին չգիտի, որ ապրում է խորհրդարանական երկրում, և կառավարման հետ իր անհամաձայնությունն արտահայտելու համար է պատգամավոր ընտրել ու պատշաճորեն վճարում է նրան։ Ինչքանով է ազնիվ․ դուք վերևից ոչ մի քայլ չեք անում, սպասելով, թե քաղտեխնոլոգիաների երախում հայտնվածը ինչ կբերի ձեզ փողոցից։ Նախ, փողոցից ինչ էլ գա, կանգնելու է ընտրության նժարին․ դա մեր արժեքային բրենդն է, միակը, որին այսօր պարտվում է Բաքուն․ թե դա էլ եք ուզում մսխել։ Ուրեմն որն է ձևեր թափելու իմաստը․ ընդդիմությունը խորհրդարանում չգիտի, որ իր մանդատակիրները ոչ միայն ամբողջացնում, այլև արդարացնում են այն իշխանությունը, որի դեմ ուզում են միայն քաղաքացու զրկանքը դնել․․․

Նվեր Մնացականյան